*Z PERSPEKTYWY HARRY'EGO*
Kiedy wszedłem do pokoju zobaczyłem Caroline leżącą już pod kołdrą. Zdjąłem koszulkę i spodnie i położyłem się obok niej.
Poczułem jak dziewczyna, kładzie głowę na moim torsie wtulając się w niego. Usłyszałem jak powiedziała:
-Harry zimno mi....boję się...
-Czego? Nie masz czego się bać...
-Ja....wstyd mi się do tego przyznać ale boję się ciemności.
-Spokojnie. Jestem przy tobie, a przy mnie nic Ci się nie stanie.-powiedziałem przytulając ją do siebie.
*Nowy dzień*
*Z PERSPEKTYWY NIALL'A*
Obudziłem się około 6:00 rano. Patricia jeszcze spała. Postanowiłem jej nie budzić. Przykryłem ją bardziej kołdrą i ubrałem się. Zeszłem na dół gdzie zobaczyłem Caroline i Loczka przygotowujących śniadanie.
-Hej! O a kogo ja tu widzę!
-Nas.-powiedział Harry śmiejąc się pod nosem.
-Dobrze że robicie śniadanie bo jestem głody jak wilk!!!
-A kiedy ty nie jesteś głodny!-powiedziała Caroline.
-No ma racje! Ty zawsze jesteś głodny. Haha.
-No serio macie racje ale ja nic na to nie poradzę.
Powiedziałem do nich i poszedłem do łazienki, aby przygotowac się do śniadania. Chwile potem dołączyli do nas: Liam, Zayn, Louis i Patricia.
* Z PERSPEKTYWY CAROLINE*
Zjedliśmy śniadanie, oglądając telewizję. N zegarku była już 12:00. Powiedziałam chłopcom że musze już wracać , po czym wstali i odprowadzili nas(mnie i Patricię) do domu. Tata zaprosił wszystkich do środka. Chłopcy odmówili ponieważ musieli posprzątać dom po wczorajszej,, imprezce''. Poszłyśmy na górę żeby się przebrać. Rzucając torbę na łóżko zobaczyłam leżącą w niej koszulkę Harry'ego. Miałam kolejny pretekst by się z nim spotkać. Uwielbiałam spędzać z nim czas. Był taki niesamowity, opiekuńczy i odważny. Czułam się przy nim jak najważniejsza dziewczyna na świecie. Ja wiedziałam że on nigdy mnie nie zawiedzie a on wiedział że ja go nigdy nie zawiodę i to było najważniejsze. To....że mogliśmy sobie zaufać.
Po przebraniu wyszłam z Patricią na spacer. Nagle ktos zakrył mi z tyłu oczy. Nie wiedziałam kto to. Nagle moim oczom ukazał się Hazza.
-Co ty....śledziłeś nas?
-Nie ja przypadkowo was tu spotkałem.
-Taaa na pewno.
-No tak....ja i....chłopcy!
Zobaczyłam calutkie 1D. Chodziliśmy razem po parku i śmialiśmy się z żartów które opowiadał na Louis. Nie wspomniałam Loczkowi o jego koszulce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz